نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣٨٢ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هر چه رزق تو باشد ای درویش

بیقین دان کسی نخواهد خورد

و آنچه روزی دیگران باشد

نتوانی بجهد حاصل کرد

چون چنین است پس نداشت خرد

هر که بیهوده آز را پرورد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر می‌گوید که هر چه رزق و روزی که برای تو مقدر شده باشد، هرگز کسی نمی‌تواند آن را از تو بگیرد. همچنین، آنچه که برای دیگران مقدر شده نمی‌توانی به دست آوری. بنابراین، نادانی است که در پی آز و حرص بی‌جا باشی.