شمارهٔ ۴٠ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
سائلی حال جهانرا ز یکی کرد سؤال
آن شنیدی که چه فرمود حکیمش بجواب
گفت دنیا و نعیمش چو بیابان و سراب
یا خیالیست که صاحبنظرش دید بخواب
خواب را مردم بیدار دل اصلی ننهند
نشوند اهل خرد غره بتمویج سراب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به بررسی واقعیت‌های دنیا و نعمت‌هایش می‌پردازد. او بیان می‌کند که دنیا همچون بیابان و سرابی است که ممکن است تنها یک خیال به نظر برسد. این خواب را افرادی که دل بیدار و خردمند دارند، نمی‌پذیرند و در دام فریب سراب نمی‌افتند. به طور کلی، این شعر به نقد فریبندگی دنیا و نیاز به نگاه عمیق‌تر به واقعیت‌ها اشاره دارد.