شمارهٔ ۴٠۶ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف وضعیت خود در دربار امیر عز الدین می‌پردازد و احساس اسیری و تنها بودنش را بیان می‌کند. او خود را به مثابه یک مهره در بازی شطرنج توصیف کرده که در وضعیتی ناپایدار مانده است. شاعر از دیگران می‌خواهد که به او کمک کنند و در عین حال با بی‌حالی خود روبه‌روست. او به زندگی و شرایط دشوارش اشاره می‌کند و از خمار بودنش سخن می‌گوید. در نهایت، پیام او به این معناست که داستان او به طول و عرض کشیده نخواهد شد و تنها بر وضعیت داخلی خودش تمرکز دارد.