نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴١٩ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

خداوند دریا دل ای آنکه یافت

ز جود تو جان خلایق سرور

عطای کفت گوهر افشانت هست

بمن بنده نزدیک و من از تو دور

تو چون آفتابی که گاه طلوع

رساند بدور و به نزدیک نور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش خداوند می‌پردازد و او را به عنوان منبع رحمت و شادی برای مردم توصیف می‌کند. شاعر از فاصله‌اش با خدا سخن می‌گوید و احساس می‌کند که هرچند از او دور است، اما خداوند نور و گرما را به همه می‌رساند، مانند آفتابی که هم دور و هم نزدیک می‌تابد.