شمارهٔ ۴١٩ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
خداوند دریا دل ای آنکه یافت
ز جود تو جان خلایق سرور
عطای کفت گوهر افشانت هست
بمن بنده نزدیک و من از تو دور
تو چون آفتابی که گاه طلوع
رساند بدور و به نزدیک نور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش خداوند میپردازد و او را به عنوان منبع رحمت و شادی برای مردم توصیف میکند. شاعر از فاصلهاش با خدا سخن میگوید و احساس میکند که هرچند از او دور است، اما خداوند نور و گرما را به همه میرساند، مانند آفتابی که هم دور و هم نزدیک میتابد.