شمارهٔ ۴٢٠ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خیز ای نسیم باد صبا از طریق لطف
بر درگه سپهبد ما ز ندران گذر
اول سلام من برسان بعد از آن بگو
کای سرور زمانه و سردار نامور
کارت که شد گشاده بتوفیق روزگار
ما را همه خیال چنانست کان مگر
بعد از قضای ایزد و تأیید بخت نیک
بود اتفاق صحبت ما را در آن اثر
نوع دگر سپهبد اگر میبرد گمان
ور ناورد حقیقت اینحال در نظر
آری اگر بکام تو یکره نرفت کار
دارم توقع از کرم و لطف دادگر
کاحوال تو چنانکه تو خواهی چنان شود
بر موجب اراده ما صد ره دگر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از نسیم صبحگاهی می‌خواهد که پیامی از طرف او به سردار بزرگی برساند. او ابتدا سلام خود را می‌فرستد و سپس بر بزرگی و شایستگی سردار تأکید می‌کند. شاعر امیدوار است که با کمک و حمایت روزگار، ارتباطی میان آنها برقرار شود. او در ادامه اشاره می‌کند که اگر کارها طبق میل سردار پیش نرود، همچنان از کرم و لطف او انتظار دارد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که حال و وضعیت سردار به آنچه که او بخواهد، بستگی دارد و به همین دلیل امید به آینده را در دل دارد.