شمارهٔ ۴۵٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نیست مغبون نبزد عقل کسی
که بزرگی خرد بسیم و بزر
مال بهر بقای جاه نهند
ور نه ناید بهیچ کار دگر
گر تمتع نباشد از زر و سیم
چه زر و سیم و چه سفال و حجر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیان میکند که کسی که عقل و خرد ندارد، مغبون و ضرر کرده است. او به بزرگی و ثروت اهمیت میدهد و برای حفظ جاه و مقام خود، به مال و ثروت وابسته است. اگر از نقره و طلا بهرهای نباشد، هیچ چیز دیگری هم نمیتواند به زندگی او ارزش دهد، حتی اگر آن چیزها سفال و سنگ باشند. در واقع، این شعر به نقد وابستگی به مال و اهمیت ندادن به دیگر ارزشهای زندگی میپردازد.