نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

نیست مغبون نبزد عقل کسی

که بزرگی خرد بسیم و بزر

مال بهر بقای جاه نهند

ور نه ناید بهیچ کار دگر

گر تمتع نباشد از زر و سیم

چه زر و سیم و چه سفال و حجر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان می‌کند که کسی که عقل و خرد ندارد، مغبون و ضرر کرده است. او به بزرگی و ثروت اهمیت می‌دهد و برای حفظ جاه و مقام خود، به مال و ثروت وابسته است. اگر از نقره و طلا بهره‌ای نباشد، هیچ چیز دیگری هم نمی‌تواند به زندگی او ارزش دهد، حتی اگر آن چیزها سفال و سنگ باشند. در واقع، این شعر به نقد وابستگی به مال و اهمیت ندادن به دیگر ارزش‌های زندگی می‌پردازد.