شمارهٔ ۴٧٢ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
دوش خرد گفت بروح القدس
کز تو سؤالم همه اینست و بس
کاهل سخن را چو تو دانی بحق
راست بگو تا که گزین است و بس
گفت کنون قدوه اهل سخن
طبع خوش ابن یمین است و بس
اوست که در مجلس روحانیان
گفته او صدر نشین است و بس
عذب مبین نیست بجز شعر او
شعر همین عذب مبین است و بس
عیب وی اینست که در باب او
دور فلک بر سر کین است و بس
آنکه خلاصش دهد از کین او
مهر شه روی زمین است و بس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به گفتگو درباره اهمیت سخن و شعر می‌پردازد. راوی از روح القدس می‌خواهد که به او بگوید موضوع اصلی چیست. او به ضعف و کاهلی در سخن گفتن اشاره می‌کند و از طرفی بر طبع خوش ابن یمین تأکید می‌کند که در محافل روحانی مقام و جایگاه بلندی دارد. در ادامه به عذب بودن شعر او اشاره می‌کند و عیب او را در مخالفت و کین‌ورزی که بر او روا داشته‌اند می‌داند. در نهایت، نجات‌دهنده‌اش را مهر پادشاهی معرفی می‌کند که بر روی زمین است.