نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴٩٣ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

دوش دیدم ماه را مانند پیکی تیز رو

زهره با بر بط خرامان از پس و قاصد ز پیش

گفتم این تعجیل بهر چیست گفتا فرصت است

کین زمان بهرام و کیوانرا ز ما کندست نیش

سعد قاضی را ز بهر خطبه خواندن میبرم

تا عطارد آورد خورشید را در عقد خویش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر مشاهده می‌کند که ماه مانند پیامبری سریع در حال حرکت است و زهره نیز با شکوه و زیبایی از پی او می‌آید. شاعر از ماه می‌پرسد که چرا اینقدر عجله دارد و ماه پاسخ می‌دهد که زمان مناسبی برای جشن و خوش‌گذرانی است، زیرا این لحظه ویژه‌ای برای بهرام و کیوان (دو شخصیت اساطیری) است. شاعر همچنین اشاره می‌کند که سعد قاضی را برای خواندن خطبه به مراسم می‌برد تا عطارد (سیاره‌ای دیگر) خورشید را در ازدواجش به همراه داشته باشد.