شمارهٔ ۵٠٠ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
صفت کیمیا اگر خواهی
با تو گویم که چیست اکسیرش
کیمیا میکشد بقلابی
نیست توفیر او چو تقصیرش
گر ترا گنج سیم و زر باید
من بگویم که چیست تدبیرش
دهقنت پیشه گیر و قانع باش
تا ببینی که چیست تأثیرش
آن فوائد که اندرین کارست
عقل عاجز شود ز تقریرش
از یکی هفتصد شود حاصل
نیک بنگر باصل و توفیرش
بیش ازین نیز هست رحمت حق
هم ز تقصیر تست تأخیرش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر درباره صفت کیمیا صحبت می‌کند و می‌گوید که کیمیا خاصیتی دارد که می‌تواند به طلا و نقره تبدیل کند. او تأکید می‌کند که اگر کسی به دنبال گنج و ثروت باشد، باید بدانید که این ثروت با کار و تلاش به دست می‌آید. همچنین اشاره می‌کند که باید پیشه‌ای را انتخاب کرده و قانع باشیم تا به تأثیرات آن پی ببریم. شاعر به قدرت کار و تأثیر آن بر زندگی افراد اشاره می‌کند و می‌گوید که این خواص و فواید در کار کیمیا به قدری زیاد است که عقل بشر از درک آن عاجز می‌ماند. در نهایت، او یادآوری می‌کند که رحمت الهی بیش از این است و تأخیر در دستیابی به ثروت به دلیل تقصیر خود انسان است.