شمارهٔ ۵٠٢ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
کسی که لاف بزرگی همی زند بنگر
که تا چگونه کند پیش عقل اثباتش
گرش مروت و مردی بود ازو بپذیر
و گرنه روی بگردان ز حشو و طاماتش
کسی که با تو نکوئی کند چو بتوانی
در استمالت او کوش و در مراعاتش
و گر بدی کند او را بروزگار سپار
که روزگار دهد بهر تو مکافاتش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما یادآوری می‌کند که باید مراقب افرادی باشیم که خود را بزرگتر از آنچه که هستند، نشان می‌دهند. اگر فردی دارای مروت و مردانگی باشد، می‌توان با او دوست بود و به رابطه ادامه داد. اما اگر بدی کند، باید او را به حال خود رها کنیم، زیرا در نهایت روزگار جواب او را خواهد داد. در واقع، رفتار خوب را باید پاس داشت و در مقابل بدی‌ها، به عواقب آن اعتماد کرد.