شمارهٔ ۵٠۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گر بانگورست مایل خاطر ابن یمین
عرضه دارم شمه ئی گر زانکه داری باورش
پیش ازین معشوقه بودی دختر رز بنده را
گشت پیدا حالتی کاندر گذشتم از سرش
اینزمان چون شد ز ترشی دختر رز منزوی
هر زمان بریاد دختر میزنم بر مادرش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به یاد معشوقه‌اش، دختر رز، می‌افتد که پیشتر در زندگی‌اش تأثیر زیادی داشته است. او به حالت فعلی دختر رز اشاره می‌کند که نسبت به گذشته تغییر کرده و از حالت خوشحالی به انزوا رفته است. شاعر با یادآوری این یادها، احساساتش را به مادر دختر ابراز می‌کند.