شمارهٔ ۵١٠ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای دل ز غم منال که از گردش زمان
تنها تو نیستی به جفای زمانه خاص
خاصیتی است مردم این روزگار را
نتوان به هیچ روی شدن منکر خواص
گر فی‌المثل هزار نکویی کنی به خلق
زیشان به جز بدی نتوان یافتن قصاص
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به ناراحتی‌های ناشی از ظلم زمانه اشاره می‌کند و می‌گوید که فقط دل او دچار غم نیست و همه در این دوران با مشکلات روبه‌رو هستند. او به ویژگی‌های مردم این زمانه اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر هزار کار نیک هم انجام بدهی، باز هم کسی قدردان نخواهد بود و فقط به بدی‌ها قضاوت می‌شود. در واقع، شاعر به بی‌وفایی و ناپایداری خلق در برابر خوبی‌ها اشاره دارد.