شمارهٔ ۵٢٢ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
شاعری نیست پیشه ئی که ازو
رسدت نان بتره تره بدوغ
زان بود کار شاعران بی نور
که ندارد چراغ کذب فروغ
راستی سخت زشت و بیمعنی است
اجرتی خواستن برای دروغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نقد وضعیت شاعران و ارزش کار آنان میپردازد. شاعر اشاره میکند که شاعری نمیتواند از طریق شعر به درآمد و معیشت خوبی دست یابد، زیرا کار شاعران که بدون نور و حقیقت است، فاقد ارزش واقعی است. او همچنین نشان میدهد که درخواست اجرت برای دروغگویی نادرست و زشت است. به طور کلی، شاعر به اهمیت صداقت و حقیقت در شعر و دشواری معیشت شاعران اشاره میکند.