شمارهٔ ۵٣١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
دلا تا میتوان کردن منه پیش سران گردن
ترا خود وجه نان خوردن رساند قادر مطلق
ببر شاخ طمع از پی که باشد بار آن لاشی
طمع اسمی بود کزوی شود صدر شور و شر مشتق
بمجلس پسته خندان کن زبانرا شکر افشان کن
چو گل برگت پریشان کن که تا جذرت شود منطق
کسی کو شد بزر شهره و ز او اصحاب بی بهره
از آنسان بیدل و زهره چه خواند عاقلش احمق
مجوی ابن یمین زین پس نظام کار خود از کس
ترا در سازگاری بس توکل کردنت بر حق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به نظرات و آموزه‌های عرفانی و اخلاقی اشاره دارد. شاعر به اهمیت ترک طمع و خودداری از وابستگی به زیبایی‌های دنیوی اشاره می‌کند و می‌گوید که خداوند قادر است روزی را برساند. او تاکید می‌کند که طمع باعث مشکلات و دردسرها می‌شود و دعوت به شادی و خنده می‌کند. همچنین به اهمیت توکل بر خدا و خود را از وابستگی به دیگران آزاد کردن اشاره شده است. در نهایت معروف شدن و بزرگ شدن باید به معنای نیکوکاری و درست‌اندیشی باشد و نه به سادگی محبوبیت.