نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵٧٣ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هر که بندد کمر بخدمت خلق

چون خردمند باشد و فاضل

نظرش بر دو چیز اگر نبود

پس بود سعی او از آن باطل

گر نگردد ز خدمت مخلوق

هیچ از آن هر دو آرزو حاصل

اولا حرمت و دوم نعمت

که از آن حاصلست شادی دل

کز پی بیخودی شبانروزی

عمر ضایع چرا کند عاقل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت خدمت به مردم اشاره دارد. شاعر می‌گوید هر کسی که به خدمت خلق بپردازد و خردمند و با فضیلت باشد، اگر توجهش به دو چیز اصلی نباشد، تلاشش بیهوده است. این دو چیز عبارتند از: حرمت و نعمت، که از خدمت به دیگران به دست می‌آید و شادی دل را به دنبال دارد. در پایان، شاعر می‌پرسد عقل کجا می‌گذارد که عمرش را بیهوده صرف کند و از خدمات به دیگران غافل شود.