شمارهٔ ۵٧۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر چه آن آشکار نتوان کرد
مکن اندر نهان بهیچ سبیل
ز آنکه بی شک نهان نخواهد ماند
بد و نیک جهان بهیچ سبیل
سخنی کت گزیر باشد از آن
مگذران بر زمان بهیچ سبیل
که سخن چون روان روان برود
باز نآید روان بهیچ سبیل
هر بلائی که از تو بر تو رسد
نتوان رست از آن بهیچ سبیل
پند پیرانه را ز ابن یمین
رد مکن ایجوان بهیچ سبیل
سودمندست پندش ار شنوی
ز آن نبینی زیان بهیچ سبیل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما می‌گوید که آنچه را نمی‌توانیم آشکار کنیم، نباید در خفا هم انجام دهیم، زیرا حقیقت نهان نخواهد ماند و در نهایت نمایان خواهد شد. همچنین، نباید از حقایق دوری جست و از مشکلاتی که بر ما عارض می‌شود فرار کنیم، زیرا نمی‌توانیم از آن‌ها بگریزیم. سخنان پندآموز بزرگان، به ویژه از ابوالحسن یمین، ارزشمند است و اگر به آن‌ها گوش دهیم، از ضررها در امان خواهیم ماند. در نهایت، این متن توصیه می‌کند که به نصیحت‌های خردمندان گوش فرا دهیم تا از آسیب‌ها در امان باشیم.