شمارهٔ ۵٨٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
با خویشتنم هست دمی خوش که در آندم
گنجای نبی نی ولی نی و ملک هم
در عالم وحدت بمقامیست مرا جای
کآنجا نه سما کست پدید و نه سمک هم
در خانه شش گوشه مربع چو نشینم
ز آنسوی مکان پویم و زین دور ترک هم
آگه نشود عقل زاسرار من و او
کانها نه پدیدار یقین است و نه شک هم
ای ابن یمین زنده برانم که بمانم
چندانک بماند کره خاک و فلک هم
شیرینی گفتار تو افکند در آفاق
شوری ز چه زآنروی که شهدست و نمک هم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تجربه‌ای عمیق از وحدت و درک حقیقت اشاره می‌کند. او در لحظه‌ای خاص خوشحال و راضی است که در آن، مرزها و تفاوت‌ها از بین می‌رود و به مقام والایی در عالم وحدت می‌رسد. در این حالت، نه عقل و نه دلیلی برای شک وجود دارد و به آنچه هست، آگاه نمی‌شود. شاعر زندگی‌اش را تا زمانی که زمین و آسمان برقرار هستند، ادامه می‌دهد و از سخنان شیرینش که در دنیا منتشر می‌شود، سخن می‌گوید و تأکید دارد که این سخنان مانند عسل شیرین و در عین حال نمکی هستند که شور خاصی به همراه دارند.