شمارهٔ ۵٩٣ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جمعی که در تصور اوهام نامدی
پروین صفت بریدن پیوندشان ز هم
دیدم بچشم خویش که دستان روزگار
همچون بنات نعش پراکندشان ز هم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تصویر خیالی از جمعی اشاره می‌کند که در ذهنش با هم ارتباطی ندارند و به نوعی از هم جدا شده‌اند. او با چشم خود شاهد است که روزگار مانند ستاره‌های متفرقه، آنها را پراکنده و از هم دور کرده است.