شمارهٔ ۶٠۵ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از وضعیت هنر و هنرمندان در جامعه صحبت می‌کند. او از ظلم روزگار و نادانی مردم شکایت دارد و می‌بیند که کسانی که هنر ندارند، بیشتر مورد توجه و احترام قرار می‌گیرند و ثروت را به دست می‌آورند. همچنین، عاقلانی که به دقت و زحمت زندگی می‌کنند، به خاطر تأمین نیازهای روزمره خود در سختی به سر می‌برند. شاعر به این نتیجه می‌رسد که طبیعت جامعه ایجاب می‌کند که اهل کرم و نیکوکاران نادیده گرفته شوند.