شمارهٔ ۶٢٠ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
فراق حضرت گردونجناب سرور عهد
مرا چو فرقت روح از تنست و نور از چشم
گرم ز چشم رود نور و جان ز تن شاید
چو گشت طلعت جان پرور تو دور از چشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر در مورد درد فراق و جدایی از محبوبی است که مانند جدایی روح از بدن و نور از چشم محسوس است. هنگامی که چهره دلربای محبوب دور می‌شود، انسان احساس می‌کند که نور و جانش از او جدا شده‌اند. این جدایی بسیار عمیق و سخت است.