نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶٢۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

گر بگویم خون شود در کوه سنگ

آنچه من از دور گردون می‌کشم

کس نداند چون منی دیوانه‌ای

جور این گردون دون چون می‌کشم

گرده‌ام خون می‌شود تا گرده‌ای

از تنور رزق بیرون می‌کشم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به احساسات عمیق و دردهای روانی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر بخواهد، کوه سنگی نیز می‌تواند به خون بیفتد، چرا که او بار سنگین زندگی و شرایط سخت را به شدت تحمل می‌کند. او خود را دیوانه‌ای می‌داند که تنها خود می‌داند چه رنج‌هایی را از زندگی می‌کشد. در نهایت، او به سختی رزق و روزی‌اش را از جهنم تنور زندگی بیرون می‌آورد، که نشان‌دهنده تلاش و زحمت بسیار او برای بقاست.