نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶٣١ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هر بلائی که میشود واقع

درمیان خلایق عالم

چون نکو بنگری طمع باشد

منشأ آن بلا ز بیش و زکم

گر نبودی طمع نیفتادی

از بهشت برین برون آدم

هر که نقش طمع ز لوح ضمیر

بسترد وارهد ز محنت و غم

از طمع دور باش ابن یمین

گر دلی بایدت خوش و خرم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی تبعات منفی طمع و آرزوهای دنیوی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هر بلایی که بر سر انسان‌ها می‌آید، از طمع و خواسته‌های بی‌پایان ناشی می‌شود. او تأکید می‌کند که اگر آدم از طمع دوری می‌کرد، از بهشت طرد نمی‌شد. در نهایت، شاعر به خواننده توصیه می‌کند که از طمع دور بماند تا دلش شاد و خوش باشد.