نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶٣۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

یعلم الله که چون شباب گذشت

ذات خود را مسن نمیخواهم

عاقلان از من وز من گفتند

خویشتن را ز من نمیخواهم

بهوای لطیف خواهم رفت

کین هوای عفن نمیخواهم

میل استبرقست و اکسونم

این پلاس خشن نمیخواهم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به جوانی و گذر زمان اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که نمی‌خواهد به پیری و کهن‌سالی از خود راضی باشد. او از نظرات دیگران درباره‌اش بی‌توجه است و فقط خواهان یک محیط لطیف و دلپذیر است. شاعر همچنین از زندگی خشن و عذاب‌آور بیزار است و به دنبال زیبایی و شکوهمندی بیشتر است.