نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶٣٩ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ایدل ار ننگ داری از نقصان

جز سلوک ره کمال مکن

هر چه عقلت بدان دهد دستور

جز بدان کار اشتغال مکن

شرف نفس اگر همی خواهی

با فرومایه قیل و قال مکن

بامیدی که شم خیر بود

از در راحت ارتحال مکن

غم که فردا رسد مخور امروز

ترک شادی بنقد حال مکن

عرض نفس نفیس را هرگز

در پی مال پایمال مکن

منت از دوست بهر دنیائی

ور بود حاتم احتمال مکن

عجز و بیچارگی بهیچ سبیل

دشمن ار هست پور زال مکن

بشنو این پندها ز ابن یمین

ور مفید است از آن ملال مکن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نکات اخلاقی و حکمت‌هایی درباره زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر از نقص و کمبود خود شرمنده هستی، نباید جز سلوک و تلاش برای کمال به چیزی دیگر بپردازی. همچنین تاکید می‌کند که عقل باید هدایت‌کننده انسان باشد و نباید به کارهای بی‌فایده مشغول شد. اگر به عزت نفس اهمیت می‌دهی، نباید با افراد پست و بی‌ارزش بحث کنی. او به اهمیت زندگی در لحظه اشاره می‌کند و توصیه می‌کند نگران آینده نباشی و از شادی‌های حال غافل نشوی. همچنین بر ارزش نفس و حرمت آن تاکید می‌کند و می‌گوید نباید به خاطر مال و ثروت به آن آسیب بزنیم. وی در نهایت نسبت به دوستی که به خاطر دنیا منت می‌گذارد، هشدار می‌دهد و توصیه می‌کند که از احساس حقارت و نیاز به دیگران دوری کنیم. این پندها را از ابن یمین بشنوید و از دلسردی و ملالت دوری کنید.