شمارهٔ ۶٣٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)
یمین دولت و دین ای یگانه دو جهان
سه چار یار بکنجی فتاده مخموریم
ز بهر پنج منی می بشش جهه گشتیم
نیافتیم از آن دردمند و رنجوریم
شدست تفته دل ما چو هفت دوزخ از آن
گز آستانه چون هشت جنتت دوریم
ز مجلس تو که از نه فلک فزونست بجاه
امیدوار بده من شراب انگوریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به از دست رفتن امید و مشکلات خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که در جستجوی عشق و خوشبختی به حالت مستی و غم دچار شده و دلش شعله‌ور است. شاعر به خداوند به‌عنوان یگانه یاری در جهان اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که با دادن شراب، آرامش و شادی به او بدهد. فضای شعر حاکی از ناامیدی و longing برای وصل و رحمت الهی است.