شمارهٔ ۶۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ایزدا مستحق عفو توأم
ز آنکه من بنده را گناه بسیست
نه تو خود را عفو همیدانی
پس برین قول بیخلاف بایست
عفو کردن پس از گناه بود
بیگنه را بعفو حاجت نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاعر به خداوند اشاره می‌کند که او شایسته عفو است، زیرا بنده‌اش (انسان) گناهان زیادی دارد. او از خدا می‌خواهد که عفو کند، چرا که خود خدا نیازی به عفو ندارد. بنابراین، عفو کردن بعد از گناه است و بی‌گناه نیازی به عفو ندارد.