شمارهٔ ۶٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ایدل اگر زمانه بصد غم نشاندت
بنشین و صبر کن که صبوری دوای اوست
با دور روزگار نشاید ستیزه کرد
و آنکس که کرد اینمثل خوش برای اوست
با ژنده پیل پشه چو پهلو همی زند
گر جان بباد بر دهد الحق سزای اوست
ورکار عاقلی نرود بر ره صواب
از وی مبین که آن نه ز فکر خطای اوست
ور جاهلی بمنصب و جاهی رسد مگوی
کان جاه و منصب از مدد عقل و رای اوست
چون کارها بجهد میسر نمیشود
آن زیبد از کسی که خرد رهنمای اوست
کز کار نیک و بد نشود شاد و نی دژم
داند که هر چه هست بحکم خدای اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی اهمیت صبر و بردباری در مواجهه با مشکلات و سختی‌های زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که وقتی زمانه با غم‌ها و مشکلات روبرو می‌کند، باید صبر کرد زیرا صبوری درمان مشکل است. همچنین تأکید می‌کند که نمی‌توان با بدگمانی و دشمنی با رویدادهای روزگار مقابله کرد، چرا که این نوع برخورد خوشایند نیست. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر شخصی به مقام و منصبی دست یابد، نباید فکر کرد که این نتیجه عقل و خرد اوست، بلکه باید دانست که آن نیز از کمک خداوند است. او در نهایت بیان می‌کند که هر چیزی که در زندگی اتفاق می‌افتد، بر اساس حکم خداوند است و باید با آن به شکیبایی برخورد کرد.