شمارهٔ ۶٨۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
گشتست طبیعت گروهی
دائم دو زبان چو مار بودن
در شیوه مکر و رسم تلبیس
امسال بتر ز پار بودن
چون زلف بتان ز فتنه جوئی
آشفته و بیقرار بودن
دائم ز منی بسان حمدان
برجستن و باد سار بودن
زینجمع که وصفشان میانست
دوری به و برکنار بودن
با اهل خرد بکنج خلوت
با باده خوشگوار بودن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره طبیعت و ویژگی‌های آن صحبت می‌کند و به دوگانگی و تزویر در آن اشاره می‌کند. طبیعت به مانند یک مار دو زبانه است که در هر لحظه می‌تواند مکارانه عمل کند. در سال جاری اوضاع به مراتب بهتر است و این تلاطم و آشفتگی شبیه به زلف معشوقه‌هاست. شاعر به احساس بی‌قراری و ظهور ناگهانی در این طبیعت اشاره دارد و از دوری و جدایی از دیگران صحبت می‌کند. در انتها، دعوت به خلوت و نوشیدن شراب شیرین با اهل معرفت می‌شود.