شمارهٔ ٧١١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
یک نصیحت بشنو از من کاندران نبود غرض
چون کنی رای مهمی تجربت از پیش کن
طاعت فرمان ایزد شفقتی بر خلق او
در همه حال این دو معنی را شعار خویش کن
کارت ار دائم تواضع بود با خورد و بزرگ
منصبت گر بیشتر گشتست اکنون بیش کن
آب در حلق ضعیفان از کرم چون نوش ساز
موی بر اندام خصم از بیم همچون نیش کن
گر تکبر میکنی با خواجگان سفله کن
ور تواضع میکنی با مردم درویش کن
چون کسی درد دلی گوید ترا از حال خویش
گوش بر درد دل آنعاجز دلریش کن
مصلحت از شخص دینداران کامل عقل جوی
مشورت با رای نزدیکان دور اندیش کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن یک نصیحت است که به اهمیت تواضع و احترام به دیگران اشاره دارد. نویسنده توصیه می‌کند که در انجام امور مهم، ابتدا تجربه و فکر خود را درنظر بگیرید و همواره در پی طاعت و محبت به خلق خدا باشید. همچنین، بر تواضع در برخورد با افراد بزرگ و کوچک تأکید می‌شود و پیشنهاد می‌شود که نسبت به ضعف دیگران رحم و محبت را در نظر بگیرید. در نهایت، اهمیت مشورت با افراد با تجربه و دیندار را یادآوری می‌کند.