شمارهٔ ٧١٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ایدل صبور باش بر احداث روزگار
نیکو شود بصبر سرانجام کار تو
با هیچکس ز خلق خدا دشمنی مکن
تا بر مراد دوست بود روزگار تو
با حلم و با تواضع اگر همنشین شوی
اغیار تو شود بصفا یار غار تو
بر هرچه کردگار ترا داد شکر کن
تا بیش از ان جزات دهد کردگار تو
همت بلند دار که نزد خدا و خلق
باشد بقدر همت تو اعتبار تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت صبر، محبت، و شکرگزاری در زندگی اشاره دارد. شاعر توصیه می‌کند که با صبوری به پیش برویم و به دشمنی با دیگران بپردازیم. همچنین، با تواضع و حلم در کنار دیگران باشیم تا روابط‌مان بهبود یابد. شکرگزاری از نعمت‌ها و تلاش برای بلند همتی نیز از دیگر نکات مهم این شعر است که به اعتبار و مقام انسان در درگاه خدا و نزد مردم می‌انجامد.