نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧٢١ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

چرخ دولابیست پنداری جهان

بر مثال کوزه ها خلقان او

فرقه ئی سر سوی بالا میروند

دامنی پر نعمت از احسان او

باز جمعی را ز بالا بر نشیب

کف تهی میآورد دوران او

زو مدار ابن یمین چشم وفا

کاعتمادی نیست بر دوران او

زو طمع بر کن که هرگز کس نیافت

لقمه ئی بی استخوان بر خوان او

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف دوران و گردش زمان می‌پردازد. poet جهان را به چرخ دولابی تشبیه کرده که برخی انسان‌ها به سمت بالا و برخی دیگر به سمت پایین حرکت می‌کنند. او اشاره می‌کند که هر کسی نمی‌تواند به راحتی از نعمت‌های دنیا بهره‌مند شود و ممکن است در این دوران دچار ناداری شود. شاعر همچنین به بی‌اعتمادی به وفاداری زمان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند بدون زحمت به خواسته‌هایش برسد. در نهایت، او به طمع برچیده و نداشتن اطمینان به نعمت‌های دنیایی اشاره دارد.