نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧١٩ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

پدری با پسر بشفقت گفت

که پسندیده دار عادت و خو

راحت نفس اگر همیخواهی

بیشتر از نصیب خویش مجو

تا نپرسند دم مزن بسخن

و آنچه گوئی بجز صواب مگو

کر رسیدن بمقصدت هوس است

راه کان مستقیم نیست مپو

بطمع در خطر میفت و مکن

رشته غم بدست آز دو تو

که نخواهد همیشه باز آید

بسلامت ز چشمه سار سبو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

پدری به پسرش با محبت می‌گوید که باید عادت‌های خوب را بپسندد و زندگی را برای خود آسان‌تر کند. او توصیه می‌کند که از آنچه نصیبش شده راضی باشد و طلب بیش از حد نکند. همچنین بیان می‌کند که نباید در مورد مسائل صحبت کند مگر اینکه صحت آن را بداند و از مسیر نادرست برای رسیدن به هدفش پرهیز کند. او هشدار می‌دهد که طمع می‌تواند او را به خطر بیندازد و باید از غم و افسردگی دوری کند، زیرا این حالت‌ها دائمی نیستند و در نهایت، او را به سواحل خوشبختی خواهد رساند.