شمارهٔ ٧١٩ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
پدری با پسر بشفقت گفت
که پسندیده دار عادت و خو
راحت نفس اگر همیخواهی
بیشتر از نصیب خویش مجو
تا نپرسند دم مزن بسخن
و آنچه گوئی بجز صواب مگو
کر رسیدن بمقصدت هوس است
راه کان مستقیم نیست مپو
بطمع در خطر میفت و مکن
رشته غم بدست آز دو تو
که نخواهد همیشه باز آید
بسلامت ز چشمه سار سبو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
پدری به پسرش با محبت میگوید که باید عادتهای خوب را بپسندد و زندگی را برای خود آسانتر کند. او توصیه میکند که از آنچه نصیبش شده راضی باشد و طلب بیش از حد نکند. همچنین بیان میکند که نباید در مورد مسائل صحبت کند مگر اینکه صحت آن را بداند و از مسیر نادرست برای رسیدن به هدفش پرهیز کند. او هشدار میدهد که طمع میتواند او را به خطر بیندازد و باید از غم و افسردگی دوری کند، زیرا این حالتها دائمی نیستند و در نهایت، او را به سواحل خوشبختی خواهد رساند.