شمارهٔ ٧٢٧ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزلی از شاعر در وصف شخصیت محبوب و قدرتمند رفیع آصف عهد است که به پیروزی و عظمت او در دین و دولت اشاره دارد. شاعر از ویژگی‌های برجسته این شخصیت می‌ستاید و می‌گوید که او در زمان خود بی‌نظیر است. همچنین، شاعر او را به نسیم لطیف و نیکویی تشبیه می‌کند که حتی مسیح را هم به شرم می‌آورد. او به شدت از فراموشی وعده‌ها انتقاد می‌کند و ابراز می‌دارد که اگر خشم او برانگیخته شود، می‌تواند به سادگی با اشک و عواطف کسی را آرام کند. شاعر به شدت به این شخصیت وابسته است و ابراز می‌کند که دل و روحش به او وابسته و در جستجوی محبت و غذا از جانب اوست.