نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧٣ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ایصبا گر پیش مولانا رسی

گو فرامش کردن از ما شرط نیست

گر بمخدومان تولا واجبست

جستن از یاران تبرا شرط نیست

ورچه دریای عمل پر گوهرست

غوطه تا این حد همانا شرط نیست

در طریق مردمی ان الکرام

در ضمیر آوردن الا شرط نیست

خود درینمذهب توبه دانی مگر

یاد کردن دوستانرا شرط نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان این نکته می‌پردازد که در مسیر معنوی و دوستی، نیازی به فراموش کردن دوستان نیست. حتی اگر انسان به تولا (دوستی) با مخدومان یا یاران ملزم باشد، باید بدانیم که فاصله گرفتن از دوستان لازم نیست. همچنین، در دریای عمل، غوطه‌وری تا حد معینی کافی است و در راه مردمی، نیازی به آوردن نیکان در ضمیر نیست. در این مذهب، یاد کردن دوستان هم شرط محسوب نمی‌شود. به‌طور کلی، شاعر بر اهمیت دوستی و ارتباط با دیگران تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که حتی در جستجوی معنویت، ودّ و محبت با دوستان باید حفظ شود.