شمارهٔ ٧٧٠ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این قطعه به شکرگزاری از خداوند می‌پردازد که به او قدرت خلاقیت و توانایی بیان معانی تازه را عطا کرده است. او به لطف الهی اشاره می‌کند که طبیعت او باعث شده تا به علم و دانش دست یابد. همچنین به وجود سخنوران گذشته اشاره کرده و از کمبود فردی در زمان خود سخن می‌گوید که بتواند با آثار قدیم مقایسه کند. شاعر بر این باور است که با وجود تمامی این دانایی‌ها، هنوز هم افرادی هستند که نتوانسته‌اند کشفیات جدیدی در عرصه شعر داشته باشند. در نهایت، به نقدی اجتماعی اشاره می‌کند و می‌گوید که هنوز برخی افراد در حال زراعت می‌باشند و از رسیدن به نتایج مثبت دورند.