شمارهٔ ٨١٢ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بزرگوار وزیرا نصیحتی بشنو
ز بنده ئی که ترا هست مشفق جانی
یقین شناس که تو نیستی بشغل اولی
ز هر که هست بگیتی ز انسی و جانی
کسی بنزد تو گر حاجتی کند عرضه
بر آر حاجت او را چنانکه بتوانی
مکن بشغل تعلل که وقت معزولی
کس از تو یاد نیارد بهیچ تاوانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر نصیحتی به وزیری است که از شنیدن توصیه‌ای از یک بندۀ خیرخواه برخوردار می‌شود. شاعر به وزیری می‌گوید که او باید به نیازهای مردم اهمیت بدهد و هرگاه کسی نزد او حاجتی آورد، باید آن را برآورده کند. علاوه بر این، به وزیرا توصیه می‌شود که در کارهای خود تعلل نکند، زیرا هیچ کس به او در آینده نخواهد اندیشید و او تنها خواهد ماند. به طور کلی، پیام اصلی شعر دعوت به مساعدت و توجه به نیازهای دیگران است.