شمارهٔ ٨١۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
با تو ابن یمین بخواهد گفت
سخنی از ره نکو خواهی
پادشاهی که بندگان وی اند
خلق عالم ز ماه تا ماهی
راه رشد و ضلال پیدا کرد
بر یکایک ز ابله و داهی
وز برای بیان باطل و حق
کرد ارسال آمر و ناهی
رهروانرا بدان و پیرو باش
گر ز جویندگان این راهی
لاف عرفان حق چگونه زنی
تو که از خویشتن نه آگاهی
همه او باش تا توانی گفت
لیس فی جبتی سوی اللهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از ابن یمین به بیان اهمیت آگاهی و شناخت خود می‌پردازد. او توصیه می‌کند که اگر خواهان سخنی نیک هستید، باید به حقیقت و شناخت خود توجه کنید. او به پادشاهانی اشاره می‌کند که بندگانشان با استفاده از آگاهی یا بی‌خبری خود به رشد یا ضلالت می‌رسند. ابن یمین می‌گوید که برای شناخت حق و باطل باید آمر و ناهی را بشناسید و پیروان راه حق باشید. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که در مسیر عرفان تنها باید به خداوند توجه کرد و از خودآگاهی و شناخت خود دور نشوید.