شمارهٔ ٨١۴ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به توصیف زیبایی‌های طبیعت و میوه‌های تازه فصل می‌پردازد و با استفاده از تشبیه، آنها را به زیبایی ماه تشبیه می‌کند. او می‌خواهد که خواننده به دقت به دیوان او نگاه کند و معتقد است که هیچ زرگری نمی‌تواند همچون او کار صیاغتی انجام دهد. شاعر از اینکه زمان برای سرودن شعر دارد و از دغدغه‌های روزگار آزاد است، شکرگزاری می‌کند و در نهایت می‌گوید که دیگر به جهان و مسائل آن توجهی نخواهد کرد.