نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٨۴۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

سیرت آزادگان از سفلگان هرگز مجوی

کی بود چون سرو سوسن هر کجا خار و خسی

آبروی از آتش شهوت چرا ریزی بخاک

از هوا چون بگذری زان پس صفا بینی بسی

شوربای چشم خود خوردن بر ابن یمین

به که باید خورد سکبای رخ هر ناکسی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تفکیک بین آزادگان و سفلگان اشاره دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که سیرت و کردار آزادگان باید از سفلگان دور باشد و به جای افتادن در دام‌های شهوت و فساد، باید به سوی صفا و پاکی حرکت کرد. همچنین، بر لزوم برخورد با افرادی که بی‌ارزش هستند، تأکید می‌کند و بر این باور است که در زندگی، ارزش و زیبایی‌ها را باید در روح و کردار خود جستجو کرد نه در ظواهر الفاظ یا دیدگاه‌های سطحی دیگران.