شمارهٔ ٨۴٩ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
صحبت صاحبنظر باید که باشد با دو کس
یا کریمی نامجوی و یا حکیمی راستگوی
تا ز جود آن درین دنیا بیابد بکام دل
یا ز علم این بدان دنیا بیابد آبروی
گر خرد داری مشو یکدم جدا زین هر دو تن
ور نیابی هر دو را باری یکی زینها بجوی
ور یکی را هم نیابی این خود اندر عهد ماست
کنج عزلت گیر و دیگر در پی دنیا مپوی
خویشتن را در خطر مفکن بامید بهی
کز کنار چشمه ناید تا ابد سالم سبوی
عزت ار خواهی که یابی خیز چون ابن یمین
آب خورسندی بجوی و دست ازین دو نان بشوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
متن درباره اهمیت گفتگو و مشورت با دو نوع انسان است: یکی کریمی که جود و سخاوت دارد و دیگری حکیمی که راستگو و عاقل است. نویسنده میگوید اگر انسان خرد دارد، باید هرگز از این دو دوری نکند و در غیر این صورت باید از زندگی دنیوی کنارهگیری کند. همچنین هشدار میدهد که نباید خود را در خطر قرار داد به امید دستیابی به خوبیها و عزت. در نهایت، توصیه میکند که برای رسیدن به شادی و خوشبختی، از هر دو دنیای مادی و معنوی فاصله بگیریم و به دنبال آب خوشبختی و روزی نیک باشیم.