شمارهٔ ٨۶٩ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
من شنیدم که از ره شفقت
پدر پیر گفت با پسری
که ترا ناگه ار بدست فتد
ز اقتضای زمانه سیم و زری
بشنو از طوطی شکر گفتار
روح را در مذاق چون شکری
هم بخور هم بدوستان بخوران
از نهال سعادتت ثمری
حیفم آمد که حاصل همه عمر
بگذاری که تا برد دگری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
پدر پیر به پسرش نصیحت می‌کند که اگر روزی به ثروت و دارایی دست پیدا کند، باید آن را تنها برای خود نخواهد بلکه باید از آن بهره‌برداری کند و به دوستانش نیز برساند. او همچنین بر اهمیت استفاده از تجربه‌ها و آموزش‌های خوب تأکید دارد و هشدار می‌دهد که نباید تلاش و زحمات عمرش را به آسانی از دست بدهد.