شمارهٔ ٨٧٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
مربی چو محمود باشد گرم
چه سنجد بمیزان من عنصری
چو سنجر هنر پروری کو مرا
که تا بشکنم رونق انوری
بزرگی این هر دو شاعر ز چیست
ز اکرام محمودی و سنجری
و گر نه نه اینست ابن یمین
چه دارند ایشان ازو برتری
ز دوران چنانم من اکنون که نیست
ز فکر شعیرم سر شاعری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مقایسه‌ی خود با دو شخصیت بزرگ تاریخی، محمود و سنجر، می‌پردازد. او با اشاره به موقعیت و مقام هنری این دو، می‌پرسد که بزرگی آنها از کجا ناشی می‌شود و برتری آنها نسبت به خود را زیر سوال می‌برد. شاعر همچنین بیان می‌کند که در حال حاضر به همان اندازه‌ای که فکر می‌کند، از هنر شاعری دور شده و احساس می‌کند که نمی‌تواند در این عرصه رقابت کند.