شمارهٔ ٨٧٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ندیده نان تو اندر جهان کسی هرگز
بسان خاک چنین خوار از پی آنی
چو آدمی نخورد نان فرشته را ماند
تو قلتبان نخوری نان و دیو را مانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این معنا اشاره دارد که هیچ‌کس در جهان به اندازه زمین و خاک از نظر ارزش و مقام خوار و ذلیل نیست. اگر آدمی نان فرشته را نخورده، به این معناست که او از مقام بالاتری برخوردار است. شاعر به شنونده می‌گوید که با نخوردن نان، خود را به درجه‌ای پایین تشبیه نکن و نشان می‌دهد که باید ارزش خود را بشناسد و در پی چیزهای بی‌ارزش نرود.