شمارهٔ ۲۲ امامی هروی
امامی هروی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
کرا آن زهره و این راستگوئی
که گوید او توئی، بی شک تو اوئی
ترا چشم معانی احول آمد
خیالت ز آن کند باوی دو روئی
تو آب روشنی بیرون چشمه
نداری جنبشی تا در سبوئی
سبو شکن مترس اینک لب جوی
چو در جو امدی مطلق تو جوئی
ازین صورت یکی را چون شناسی؟
که تا دست از دو عالم در نشوئی
حقیقت را دو عالم یک نشانست
بگویم چیست، زشتی و نکوئی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوعات وجود و شناخت پرداخته و بیان می‌کند که حقیقت و واقعیت را نمی‌توان به سادگی درک کرد. به تصویر کشیده شده که انسان به وسیله‌ی ظواهر و دوگانگی‌ها گمراه می‌شود و در جستجوی حقیقت و روشنی باید از رنگ و لعاب دنیای مادی فراتر برود. این بیان می‌گوید که حقیقت به طور عمیق‌تری در دو دنیای مادی و معنوی نهفته است و تنها با درک صحیح می‌توان به آن دست یافت.