قصاید — دیوان اشعار عراقی
فهرست شعرها
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - ایضاله — طرب، ای دل، که نوبهار آمد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - فی مدح شیخ صدرالدین — دل تو را دوست‌تر ز جان دارد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - در مدح شیخ عزیزالدین محمد الحاجی — اگر وقت سحر بادی ز کوی یار در جنبد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی — لاح صباح الوصال در شموس القراب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱ - در مدح شیخ حمیدالدین احمد واعظ — ای صبا جلوه ده گلستان را
- قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - ایضاله — یا رب، این بوی خوش ز گلستان آید؟
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - ایضاله — فرستاد دریای فضل و هنر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ - ایضاله — حبذا صفهٔ سرای کمال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - ایضاله — طاب روح النسیم بالاسحار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح بهاء الدین زکریای ملتانی — روشنان آینهٔ دل چو مصفا بینند
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در نعت رسول اکرم (ص) — عاشقان چون بر در دل حلقهٔ سودا زنند
- قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - ایضاله — یا نسیم خوش بهار وزید
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ - در نعت رسول اکرم (ص) — راه باریک است و شب تاریک و مرکب لنگ و پیر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - ایضاله — قبلهٔ روی صوفیان بارگه صفای او
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - ایضاله — دوش مانا شنید فریادم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی — می بیاور ساقیا، تا خویشتن را کم زنیم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - وصف کعبهٔ معظم — حبذا صفهٔ بهشت مثال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - ایضاله — هنوز باغ جهان را نبود نام و نشان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - ایضاله — ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در توحید — ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در نعت رسول اکرم (ص) — شهبازم و شکار جهان نیست در خورم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - ایضاله — منم ز عشق سر از عرش برتر آورده
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - ایضاله — ای باد برو، اگر توانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - ایضاله — ای رخت مجمع جمال شده
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - در مدح شیخ حمیدالدین — که برد از من بی‌دل بر جانان خبری؟
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - ایضاله — دلا در بزم عشق یار، هان، تا جان برافشانی