غزل شمارهٔ ۲۴۱ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر به ستایش جمال و کمال معشوق می‌پردازد و از آن می‌گوید که این زیبایی دل‌های بسیاری را تحت تأثیر قرار داده و به شورو غوغا در جهان دامن زده است. او از معشوق می‌خواهد که پرده از چهره‌اش بردارد و خود را نشان دهد. همچنین شاعر به وفاداری‌اش نسبت به معشوق اشاره می‌کند و از جستجوی بیهوده‌اش در دنیا برای یافتن او سخن می‌گوید، در حالی که او در حقیقت همیشه در درون شاعر بوده است.