غزل شمارهٔ ۴۳ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساساتی عمیق نسبت به عشق و جدایی می‌پردازد. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که شادی را به دل غمگینش بازگرداند و از یاد او فراموشی نکند. او معتقد است که اگرچه جدایی باعث دلتنگی‌اش شده، اما زیبایی و ناز معشوق هیچ‌گاه کم نمی‌شود. شاعر از معشوق می‌خواهد که به خواسته‌های دلش پاسخ دهد و غم جدایی را از او دور کند. او به خود و امیدواری‌اش به بازگشت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ درگاه دیگری نمی‌تواند به او پاسخ دهد. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که به خاکساری او توجه کند و به محبتش ببخشد.