رباعی شمارهٔ ۱۱۰ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
وندر پی عاشقان ترش می‌باشم
دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن
با آنکه مرا خوش است خوش می‌باشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از صبوری و تحمل رنج‌های خود صحبت می‌کند و بر عشق و محبت تأکید دارد. او می‌گوید که هرگز دلش را به چیزی در این دو جهان نخواهد بست و با وجود همه مشکلات، به خوشی‌ها و زیبایی‌های زندگی امیدوار است و از آن‌ها لذت می‌برد.