نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ - راه نجات میرزاده عشقی

میرزاده عشقی / مقطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

دانه با خاک چو پیوست، سری پیدا کرد

هر که شد خاک نشین، برگ و بری پیدا کرد

تا پریشان نشوی، راه به مقصد نبری

بیضه چون جامه فرو ریخت، پری پیدا کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که ارتباط انسان با خاک و دانه، نشان‌دهنده رشد و تحول است. وقتی دانه به خاک می‌پیوندد، زندگی و هویت جدیدی می‌یابد. همچنین، بیان می‌کند که برای رسیدن به هدف، باید در مشکلات و چالش‌ها آرام باشی و با تلاش، به مقصود نزدیک شوی. در نهایت، تغییر و تجلی زیبایی‌های جدید در زندگی ناشی از پایداری و گذر از سختی‌هاست.