شمارهٔ ۱۲ - سایه مرد میرزاده عشقی
میرزاده عشقی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
مر تو را ای مرد! زن خوش سایه است
لاجرم: چون سایه، اقبالت کند
هر چه دنبالش کنی، بگریزد او
هر چه بگریزی تو، دنبالت کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به رابطه میان مرد و زن می‌پردازد و می‌گوید که زن مانند سایه‌ای است که اگر مرد به او توجه کند، او فرار می‌کند و مرد باید دنبال او برود. اما اگر مرد از او دوری کند، او خود به دنبال مرد خواهد آمد. در واقع، این شعر به پیچیدگی‌های عشق و روابط انسانی اشاره دارد.